Na bijna 2 weken gewacht te hebben was daar dan eindelijk dat lang verwachte pakketje. Ik moest mijn nieuwsgierigheid eventjes opzij zetten om eerst een paar kiekjes te schieten voordat ik de doos al open gescheurd had. Mijn week kon niet meer stuk (maar andere dingen wel). Ik moest mijn moeder maar roepen als ik zo ver was om hem open te maken want dat wou ze wel zien. Maar dat duurde niet zolang want ik kon niet meer wachten.

Zoals je misschien al wel had meegekregen had ik meegedaan aan een designwedstrijd op Topmodel.biz . Ik had een tekening ingestuurd en ben 1e geworden na een lange strijd. Met precies 8 stemmen verschil heb ik gewonnen. Voor iedereen die op mij gestemd heeft, onwijs veel bedankt!

Na een rustig dagje op school kwam ik dus thuis en zag op de hoek van de tafel een grote doos staan. Ik kon het niet laten om snel eventjes te kijken voor wie die bestemd was. Ik had nooit meer aan die wedstrijd gedacht en dacht dat ik misschien een pakket had gekregen van mijn tante (wij zijn een soort van “penvriendinnen”  namelijk). Er stond inderdaad mijn naam op maar de afzender was Duits, toen begon het mij eindelijk allemaal een beetje te dagen.

 

Snel pakte ik dus mijn camera om dit allemaal even met jullie te kunnen delen. Na deze foto te hebben genomen riep ik mijn moeder om dit historische moment mee te maken. Snel griste ik een mesje uit de keuken la en ging vol goede moed aan de slag. Terwijl mijn moeder de camera overnam om nog een paar actie foto’s van mij met het gigantische mes te maken.

En wat was dat leuk om dat pakket helemaal uit te pluizen. Het enige nadeel was dat ik huid en haar kleur potloden gekregen heb in plaats van kleur. Van de huid en haar kleur heb ik al ongeveer 3 pakjes. Maar dat bederft het allemaal niet hoor ik ben nog steeds ontzettend blij met dit pakket. Vooral gewoon het idee 1e te zijn geworden van al die 74 inzendingen. Terwijl ik alles uitpakte begon er een klein plannetje in mijn hoofd op te doemen. De microfoon die bij het pakket zat had ik beloofd om aan mijn 2 zusjes te geven. Maar zei hadden hun Valentijns middag en waren dus niet binnen. Snel had ik de microfoon er uit gevist en achter een stoel gelegd. Vandaar dat hij dus ook niet hier op de foto te zien is.

 Toen die meiden binnenkwamen deed ik gewoon alsof de microfoon niet was meegeleverd. In eerste instantie geloofde ze er niks van. Hoe zou dat toch komen ik doe toch nooit zoiets? Toen ze de microfoon er echt niet bij zagen liggen zag ik dat ze het nu wel geloofde en er ook fiks van baalde. Snel haalde ik de microfoon te voorschijn en liet alle opmerkingen over me heen komen, wat heb ik gelachen.

Het gaafste van het pakket vind ik toch wel het nieuwe Pop star Boek. Hier in staan echt allerlei verschillende templates, van alleen staande poppen mar ook zingende en dansende en 2 bij elkaar. Ik ben er nog niet in begonnen, hebben jullie dat ook als je iets nieuw heb je nooit gelijk durft te beginnen, bang om het te verprutsen of zo?

Misschien had je het helemaal niet in de gaten, ben je het vergeten of brand je van nieuwsgierigheid. Ik had namelijk net gezegd dat mijn week niet meer stuk zou kunnen maar andere dingen wel. Nou die andere dingen dat is mijn band van mijn mooie Cortina fiets die nodig eens gewassen moet worden. Gister middag wou ik naar huis fietsen maar was mijn band zo plat als een dubbeltje. Heel fijn dacht ik maar goed gemutst als ik was pakte ik de fietspomp uit het conciërge hok en pompte mijn band op. Ik zat nog niet helemaal op mijn fiets en ik reed al weer op mijn velgen. De hele groep met wie ik fietste stompte voor me en bedacht allerlei mogelijke oplossingen. Eigenwijs dat ik ben belde ik mijn vader op en vroeg hem om mij op te halen plus mijn fiets. Gelukkig heb ik een schat van een vader en kwam hij me ophalen. Het enigste was dat ik daarvoor eerst eventjes een stuk moest gaan lopen. De hele groep stuurde ik naar huis en ben samen met iemand die bleef volhouden dat ze wou mee lopen omdat ze straks toch niks te doen had, wat ik echt enorm aardig van haar vond.

Ik ben uiteindelijk thuis gekomen en ben samen met mijn mams mijn band gaan plakken. Vanochtend leek er dan ook niks aan de hand en was mijn band gewoon nog hard. Ik fietste samen met een vriendin uit de 3e maar toen we nog niet eens halverwege zaten voelde ik dat er iets (alweer) goed mis was, weer leeg. Snel heb ik mijn fiets tegen een boom gegooid en ben bij haar achterop gesprongen. Die fiets staat een goeie huisarrest te wachten als hij terug is van de fietsenmaker. Wat heeft dat ding voor een gezeur gezorgd zeg. Eén voordeel hij heeft me wel aardig wat extra beweging gegeven heb beste einde gelopen en kon ook weer op iemands fiets met de eigenaar achterop naar huis fietsen + 2 zware tassen van 5 kilo of zo.

Na dat grote avontuur en de leuke verassing ben ik eigenlijk nog steeds vrolijk. Ook heb ik nog een klein nieuwtje, ik ben genomineerd voor de Liebster award door Jenzll Ik was door al die leuke berichten deze week echt in een goede mood. En hoe ging dat bij jou deze op één na laatste week voor de krokusvakantie?

Liefs,
Roos

Wat zou jij noemen als je deze week omschrijven moest?